Het wordt tijd dat…

ik eens schrijf over de muziek die mij door de immens lange avonden van verbeteren, voorbereiden, verbeteren en voorbereiden helpt. Oren in, volume veel te hoog, ik wacht op het moment van de eeuwige piep.

De nieuwe van Beirut met de alweer aanwezige koperblazers. Heerlijk.

Uit Farinelli, il castrato uit 1994. En blijkbaar lukt het ook om te werken met deze podcasts in uw oren: 3 x 2 u. over de castraten. Een aanrader om te beluisteren, het is een vreselijke historie, die van de castraten.

https://klara.be/programma/decastraten

Deze 12 minuten hoor je ook in Master and commander uit 2003. Boccherini zijn violen met hun diverse ritmewisselingen, beetje grunge van 200 jaar oud.

Deze docu op Vimeo over het ontstaan en de ontwikkeling van elektronische muziek.

En dan natuurlijk Interstellar, de verbeterfilm van het voorbije jaar met de onaardse orgels van Hans Zimmer. Owyeah. Als het 11 uur is en de rode balpen is nog niet leeg, dan is dit wel een toepasselijk gedicht. Ik zag de film a zillion times ttz. hij stond op terwijl ik … juist ja, werkte.

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Ik denk dat de muziek voor het volgende jaar reeds enkele dagen gekend is. Blijkbaar heeft My brilliant friend, HBO serie op Canvas Max Richter kunnen strikken voor de muziek. Max Richter die ook de muziek schreef voor The Leftovers.

Brilliante serie, vergelijkbaar met La Meglio Gioventu, één van de redenen waarom ik eens een cursus Italiaans volgde.

In The Leftovers was ook deze prachtige cover te horen, Pixies.

Gevulde avonden.

 

Advertenties

Portsmouth & Brighton

Je wist het. Europa staat stil. En toch kies je ervoor om opnieuw die Eurotunnel in te duiken. Tot daar geen probleem. Maar als je dan met de helft van de brexiteers dezelfde richting uitmoet, sta je stil.

We zijn er wel geraakt. In Portsmouth.

Het openluchtmuseum aan de marinebasis is fantastisch.

HMS Warrior. Ongeveer 150 jaar oud stoom/zeil/vechtschip.DSC_0367.jpg

HMS Victory. Ongeveer 400 jaar oud zeil/vechtschip.

The Mary Rose Museum. Dit is een van 10 beste musea ter wereld. Begrijpelijk want voor jong en oud een blijver. Het wrak van een 500 jaar oud schip is er te bezichtigen. In het schip worden filmpjes geprojecteerd waarin acteurs uitbeelden wat er in dat deel van het schip gebeurde. Naast het wrak bevindt zich het museum. Ik heb zelden een meer interessante benadering van de geschiedenis gezien.

Mary-Rose-Ison.jpg

We logeerden in een hotel dat zich in the middle of nowhere bevond. Tof hoor, in het donker, links rijden, onverlichte straten en dan even plots 90° moeten draaien op een drukke weg waar zich niets anders bevindt dan natuur en een hotel. Het was een gerestaureerde hoeve en mijn kinderen doopten het begrijpelijk om tot ‘Schermermeer’.

DSC_0382.jpg

De volgende dag ging de tocht naar Brighton. Daar bezochten we het Booth-museum. Wat lang geleden begon als een vogelverzameling, breidde zich uit tot een museum met fossielen, skeletten enz… Boeiend. Gratis. En nog steeds hetzelfde als 100 jaar geleden.

DSC_0384.jpg
Uitgestorven lieverdjes…

DSC_0388.jpgDSC_0392.jpg

Na een mealdeal van 3 pond (sandwich, 1/2 liter, fruit) vertrokken we richting Royal Pavillion en art museum. Buitenkant: Indisch, binnenkant: Chinees ttz. een Westerse visie daarop.

612664395a40232133447d33247d383633353239383039.jpg
Euh… yes, this is Brighton.

En dan moet je de file nogmaals trotseren om naar Folkestone te geraken en de Eurotunnel weer in te duiken. Het. was. net. gelukt.

Alweer eentje om in het geheugen op te slaan bij: mindblowing trips.

Noot: het jongste kind was té wild. Het oudste was té vervelend en het middelste zit nu officieel in de moeilijke jaren. Zucht. Het gaat beteren, denk ik. 🙂

Doornik

Vorige maand kwamen we toevallig in Doornik terecht. Er was een processie aan de gang met allerlei verklede middeleeuwse en Renaissance mensen. Heel impressionant nazomers plezier. Ogen uitkijken!

Musea ook? Yes of course, het oudste van België namelijk, het natuurhistorisch museum van Doornik met een oud gedeelte vol opgezette dieren en een nieuw met allerlei levende griezels. En ernaast vind je het museum van Schone Kunsten ontworpen door Horta en bewaakt door een plaatselijke marginaal. Excuse-moi & pardon my French. Je kan er gemakkelijk buitenlopen met een Monet, Manet, Van Gogh, Ensor, Van der Weyden, Breughel, Rubens, Jordaans, Snyders, … want dat hangt daar allemaal.

DSC_0299.jpgDSC_0300.jpg2_14115458_Tournai_parcours_cover.jpg220px-Manet675.jpg

Open your mind

Mijn klein non-conformistje. Het gaat niet over talent.

Wel over spontaniteit en niet-voorgekauwde dingen.

-Ik droom ervan en ik teken dat, mama.

In de auto zag ik hem denken op een plan.

-Als ik thuis ben, ga ik iets vies tekenen, mama. Jij gaat het niet mogen zien.

Hij tekende geconcentreerd een naakte dame. Het is onze eigen fout. Op basis van alle musea met blote Rubensiaanse dames en collega’s, is het logisch. 🙂 🙂

Uiteindelijke mocht ik zijn naakte dame met groene diadeem en rechthoekige boezem toch zien. Hij gaf zichzelf wat bloot.

DSC_0325.jpg
Egyptenaar staande naast piramide die hij elk moment zal binnengaan op zoek naar de mummie die bewaakt wordt door een monster. Felle zon ook.
DSC_0326.jpg
Dit is de achterzijde van de tekening erboven. Dat tekende hij dus werkelijk op de achterzijde. 

DSC_0327
-Ik ga je een huis ontwerpen, mama. Kies maar. (Ze zijn klimaatopwarmingproof.)
DSC_0328.jpg
Een opdracht die zus kreeg, naar zijn handje gezet.

2018 Ich finde es toll

Het is geen sexy bestemming: geen Toscane, geen Côte d’Azur, geen New York of Parijs. Het is niet ver, je passeert er wanneer je naar Oostenrijk reist.

We stopten er en bleven er: de driehoek Frankfurt, Nürenberg, München. Het Beierse land. Had je mijn 16-jarige zelf verteld dat ik daar een hemelse zomer ging beleven, ik had het niet geloofd. Het leven overtreft zichzelf.

Random dingen:

  • De jongste had voor de eerste keer een dagboekje mee. De middelste heeft al een serieus dik boekje. Alle locaties waar we stopten, staan erin geïllustreerd, heerlijk naïef en fraai. Verwonderlijk ook om te zien wat hij wil onthouden van een museum, uitstap of whatever. Een tijdverdrijf voor in het hotel of wanneer de anderen nog in het museum vertoeven.

    IMG_20180818_104107.jpg
    Dat zijn wij, in de auto. Roadtrippers unite.
  • De oudste had geen dagboekje mee maar trok wel 1300 foto’s met zijn GSM. 1300, niet gezeverd. Het waren zijn ogen. Van elk schilderij werden wel 10 foto’s genomen vanuit hetzelfde standpunt…
  • De airco in de auto was stuk, dikke pech.
  • De auto is bovendien te klein wanneer het ene kind benen heeft van 2 m het stuk en het andere ook al niet klein meer is. Tijd voor een nieuwe auto, hm.

De reisweg en stops:

  • Residenz Würzburg. Dit prinsbisschoppelijk paleis werd net zoals 90% van deze stad met de grond gelijk gemaakt in WOII. Vele schatten waren gelukkig al op voorhand in veiligheid gebracht op het platteland of in kelders. Het beroemde plafondschilderij van 30m op 18m van Tiepolo bleef verwonderlijk overeind en bewaard en is dus nog te bewonderen. We hebben er uren naar gekeken en er bleven dingen te ontdekken. Hoe vernieuwend origineel voor die tijd. Dit paleis mag gerust in het rijtje naast Versailles staan. Unesco represent. Hoe feministisch fantastisch 🙂 🙂 –> op elke zijde van het schilderij staat een vrouw op een exotisch dier afgebeeld. 2 dikke boeken gekocht. Tiepolo was geniaal  en brilliant gek.IMG_20180815_074647.jpgIMG_20180815_111803.jpg
  • IMG_20180815_074732.jpg
  • Nürenberg. Het speelgoedmuseum. Tja. In Mechelen hebben we er ook eentje, het is te vergelijken. Dit museum heeft wel een heel mooie collectie poppenhuisjes. In deze stad is zoveel te zien. We kozen ook voor het Albrecht Dürerhaus. Hij die het aandurfde een zelfportret te maken waarin hij veel lijkt op Djeezus.IMG_20180814_211159.jpgIMG_20180818_162524 (1).jpg
  • Würzburg, tweede keer. Nu voor het Marienschloss, riddertje spelen.IMG_20180815_175037.jpgIMG_20180815_174932.jpg
  • Toen we de trip naar München aanvatten, passeerden we Dachau. Daar liepen we een halve dag rond met onze audioguide. Het museum werd afgeraden onder de 12 jaar. Ik liep er dus vluchtig door met de jongste aan de hand. De gruwelijke foto’s werden niet gezien. Maar de eeuwige vraag stelde zich opnieuw: waartoe is de mens in staat? In de actualiteit die avond op tv in het hotel: blijkbaar zijn er politici die een bezoek verplicht willen maken voor scholieren. Dit voorstel kent uiteraard z’n tegenstanders. Ik ben volledig VOOR een verplicht bezoek.IMG_20180816_145232.jpgIMG_20180816_145650.jpgHet was al avond toen we onze trip verderzetten richting München. We kwamen er aan tegen 18.00 u en konden zo het zwembad in Jugendstil induiken, het is toch open tot 23.00 u. Ernaast ligt een populair locaal openluchtrestaurant. “Dit is de leukste dag van mijn leven”, zei de kleinste. Hij zegt dat rap maar deze keer geloofde ik hem.IMG_20180818_103905.jpg
  • Ons hotel in de buurt van Würzburg was een basic kasteel met een prachtige boomgaard, speeltuin en grasveld errond. Het bevond zich op een helling en gaf een prachtig uitzicht op de omgeving. Thuiskomen na een drukke dag in Rothenburg. Het hotel in hartje München was het tegenovergestelde: desiiiign. Grappige combinatie dus. Mega-inrichting buiten en binnen. Kwartiertje stappen naar de metro die ons bracht naar het Deutsches museum, het grootste techniekmuseum ter wereld. We hebben er een hele dag rondgewandeld. Vliegtuigen, boten, mijnen, molens, stoommachines, robots, sterrenkijkers, planetarium, you name it. Het was spannend om mekaar terug te vinden, tegen het lijf te lopen, af te spreken in dit immense museum. IMG_20180817_115745.jpg
  • En dan kwam het kersje op de taart: ALTE PINAKOTHEK. Ik kan niet anders dan hoofdletters gebruiken voor deze unieke collectie oude kunst. Vlaamse primitieven dragen ze hier erg hoog in het vaandel. De oudste was zo erg onder de indruk, de GSM kon het niet bijhouden. 🙂 De middelste genoot met volle teugen. En de jongste vertelde nu verhaaltjes aan mij bij de schilderijen. Je weet wat dat met mijn hart doet: positive attack. Please visit.DSC_0245.JPG
  • We vertrokken ’s avonds nog naar Darmstadt en passeerden Augsburg voor de Botanische tuin die open is tot ’s avonds laat. De Japanse afdeling is heerlijk ontspannen. Je kan er rustig bootje baden in de kronkelende beekjes en genieten van de bloemenpracht. Er is ook een serre met tropische planten. Speeltuintje, terras. Zucht.IMG_20180818_213544.jpg
  • Laatste stop. Darmstadt dus. Daar is het Hessisches Landesmuseum een must see (ik klink als een toeristische madam): een gevarieerde collectie, van dino’s tot ridders, van Japanners tot lokale kunst, van art nouveau tot modern hedendaags, van het Oude Egypte naar de oude Romeinen. Mindblowing hoor. IMG_20180819_160202.jpgIMG_20180819_160623.jpg
  • Dat was het. Ow wacht. Ik vergeet de tweede beste dag van de jonste z’n leven. 🙂 De reden waarvoor we Darmstadt aandeden: het jugendstill-zwembad. Het tweede van deze reis met een imposant gedeelte buiten. Moest ik hier wonen. I swear. Dit was de mooiste dag van mijn zomer 2018. IMG_20180819_160813.jpg

My name is ruin

Leven in een stad waar het 10 dagen feest is. Nachtelijk straatlawaai, halflege bakjes frieten en halflege glazen op uw vensterbank, peuken en urineplassen op uw oprit.

Maar meer: soundchecks horen van in de namiddag, blije gezichten overal, verjaardag vieren (ook al verjaar je niet meer) en vooral de muziek.

De eerste namen binnen. Zijn er minstens 5 goeie dagen? Abonnement kopen!

En zo gaat dat al een aantal jaren, geen parking zoeken maar deur dicht en 2 straten stappen. Enter Music.

Babysitgewijs was dit een speciaal jaar. Geen kinderen meer wegvoeren. Ze bleven gewoon alle3 thuis. GSM in de aanslag maar niet nodig, alles verliep vlekkeloos.

Wie zagen we?

Arsenal: voor de x-ste keer. Ik blijf fan dus who cares? Swingende avond.

Simple Minds: de kenners zeiden: “slecht”, “het publiek was niet mee” e.d. Het was weer lang geleden dat ik ze zag dus kon ik er wel van genieten.

Magnus DJ-set: niet zo super maar misschien was ik wel te moe.

Warhola: niet zo aandachtig geluisterd wegens bijpraten.

Coely: nog nooit gezien maar rrrespect voor dat kind ook al klinkt ze geweldig Amerikaans. Ze ademt rap dus het is haar vergeven.

Die Antwoord: say whaaaaat? Ik kende ze van ver, heel weinig. Paar jaar geleden geklasseerd als: ok, voor de jonge gasten. We beluisterden 3 nummers en gingen dan naar huis. Nu moet ik wel bekennen: in de dagen volgend op het concert heb ik onderzoeksjournalistiek uitgevoerd op die groep en begin ik die gasten dus wel te appreciëren. Afrikaans is zo sappig en dan dat Zuid-Afrikaans Engels heeft zo een vettig accent. De videoclips zijn te gortig dat het haast kunst is. Dus als men dit ernstig neemt, dan zeg ik: neen. Als het voor te lachen is: ja!

Novastar: Tja, Joost Zweegers schreef één vd mooiste songs ever “When the lights go down on the broken hearted” en het was weer een energieke boel. Aangenaam verjaardagcadeau.

“Being with you is the same as never growing older.”

Pretenders: “Don’t pet me, I’m working” stond er op haar t-shirt. “Brass in pocket” brachten ze niet, de rest rockte al genoeg dus vond ik niet zo erg. Maar toen ze aankondigde “we’re gonna do the hit now” en aan “I’ll stand by you” begon, had ik toch liever die eerstenoemde song gehoord.

Triggerfinger: Hiervoor kwamen we. Dat was dan wel buiten de storm gerekend. We hielden het 3 songs uit. Zij ook. En het hele plein. En vermits het overdag nog 37° was, en weerberichten niet steeds geloofd worden waren wij rap doorweekt tot op, allez ja, ons bloot vel dus.

The Prodigy: Ik wachtte op “Climbatize” dat niet kwam, ook “Out of Space” kwam niet maar gedanst hebben we wel. Misschien toch wat creatiever zijn in bindteksten. “Where are my Belgian people?” x 100. Die mens heeft oogproblemen, for sure. We stonden voor hem.

Manics Street Preachers: Goed. Beter. Best. Kenners zeggen dat hij niet zo zuiver klonk. Ik ben geen kenner. 🙂  Dit gaan ze nooit spelen op een festival, toch een geniale cover. Kent ge dat: puberverdriet omdat één of andere verliefdheid die niet beantwoord wordt, leidt tot puberdepressiviteit en dan luistert ge naar liedjes over zelfmoord. HAHAHA. Those times.

dEUS: 1000% beter dan op Werchter. Rockend en ingetogen. Beste optreden van de zomer. We stonden heerlijk dicht bij het podium.

Kasabian: Van ver gezien. Gewoon ok, niet meer voor mij.

Gary Newman: Ik had niet veel verwachtingen buiten de 2 bekende klassiekers eens live te horen. Toen zijn dochter meezong op een song uit zijn nieuwe album, was ik wel geïntrigeerd, dat klonk echt goed. Zweverig en toch die beats erbij, knappe tekst ook.

Hij heeft Asperger en je merkt dat. Grijns.

Front 242: Voor de 2de keer gezien. Invloedrijke Belgen. Iel goe.

2 Many DJ’s: Hadden wat problemen met hun watergevoelige apparatuur. Ook iel goe. 2 drumstellen op het podium hebben altijd een streep voor bij mij.

Ok, met deze hevige en vermoeiende week achter de ribben, was het tijd om het ruime sop te kiezen en de zeilen te zetten richting Duitsland. Daarvan later verslag.

Ahoi.

 

 

 

 

 

Jubelparkmuseum

Brussel.

Ze gaan het nu herdopen, “Museum Kunst & Geschiedenis” wordt het. Jubelparkmuseum klinkt beter, vind ik, ook zal er meer nodig zijn dan een naamswijziging om dit slapende museum te doen herleven.

Aan de ongelooflijke collectie zal het echter niet liggen. Aan de tijdelijke tentoonstellingen ook niet.

Nog steeds: Horta & Wolfers / Van Tiepolo tot Richter.

Verwacht: Alex / Inca Dress Code.

Wij zijn hier al ZOVEEL keer geweest, met en zonder kinders. En steeds valt er iets te ontdekken.

De retabels: de stripverhalen uit de Middeleeuwen vol horror.

De Indianentotem, de kano’s, de kledij van de InuÏt, de Mayakunst en consoorten.

De Egyptische kunst.

De afdeling Grieken en Romeinen.

De ridders.

Het zaaltje vol kunst met harten.

De gang vol klokken.

De replica van werkplaatsen.

Telkens wanneer je een kleine deur opent, schrik je van wat er nu weer te beleven valt.

Gisteren ontdekten we in de kelder een hele verzameling koetsen waaronder de koets waarmee de eerste koning (koning Legopold de eerste of course) uit Engeland kwam gekoerst. Ook kinderkoetsen die getrokken werden door geiten of honden. Boeiend, die kinders vonden dat geweldig.

IMG_20180805_103105

De tijdelijke tentoonstelling “Van Tiepolo tot Richter” toonde Europse verbanden en een fijne selectie Europese kunst. Sjieke namen. Onverwacht keldergenot.

 

Een museumduik als alternatief voor een zwembadduik bij dit weer. We blijven in herhaling vallen.

IMG_20180805_103647.jpg

IMG_20180805_103512